EK Clubteams: ronde 1-2

Er is duidelijk nog geld aanwezig in het schaken. Geld koopt titels, dat is algemeen geweten, en die logica werd ook hier gerespecteerd. Het Turkse monsterteam van Bayegan (een olie- en gasbedrijf) kon een gemiddelde sterkte van 2715 (!!) voorleggen en dat was nipt voldoende om het Tsjechische Novy Bor (dat zelfs één Tsjech, David Navara opstelde) achter zich te houden op weerstandspunten.

Ronde 1

Maar ik loop voor op de feiten. Het EK is uitgegroeid van een Champions League, waaraan enkel de kampioenenploegen van de nationale competitie konden deelnemen, tot een groot schaakfeest waarop iedereen welkom is die met zes of zeven personen de verplaatsing wil maken. Je hoeft geen landskampioen meer te zijn, gewoon zin om te schaken in exotische bestemming met je schaakvrienden is voldoende. Dat maakt de competitie voor outsiders veel leuker om te volgen. Net zoals bij de olympiaden is het de eerste ronden vaak sterk tegen zwak en daar komen best veel leerrijke partijen uit voort. Zoals deze van Wei Yi tegen James Holland.

Een verrassing in de eerste ronde wordt gescoord door de Turken van Fenerbahçe tegen de Zwitsers van Riehen: 3-3. Riehen is het dertiende team op rating, de Turken slechts 67ste. Zwart schaap van dienst bij de Zwitsers is IM Nicolas Brunner (2400), die de boot ingaat tegen Gorkem Unsal (2173). Het was Brunners dagje niet, want in een zeer lange theoretische variant grijpt hij mis en eigenlijk is het vanaf dan eenrichtingsverkeer. Ik vermoed dat er in de wandelgangen nogal wat grappen werden gemaakt over een Zwitsers Gambiet...

Gambiet Opwijk werd geveegd door Ashdod uit Israel, maar Kobe Vandenhole en Fabio De Block sleepten toch een remise uit de brand. Voor Kobe zat er zeker winst in, want hij had I.M. Benny Aizenberg op de knieën, maar koos de verkeerde diagonaal voor zijn loper op zet 22 en wit vocht zich terug naar remise. Dan was de remise van Fabio een meer normaal verhaal.
Woerden, met enkele spelers die ook in Brasschaat aan de bak komen, verloor met 0-6 van Vugar Gashimov. Marcel Schroer speelde een heel creatieve opening, zonder vrees voor wits credentials, en het ging lange tijd gelijk op, maar één moment van “toch maar best eerst verdedigen” kostte hem meteen de partij.

Een gelijkaardig verhaal bij Luik, dat met één echte Belg speelde (Luk Vanstreels) en met 5-1 ten onder ging tegen het team van Aix-en-Provence. Daar (in de Provence) zit sinds kort ook schaakgeld (niet enkel in Chartres, dat Firouzja een thuisclub aanbood in Frankrijk), want sinds enkele jaren is daar een rijk gedoteerde open in juli (in 2026 was de eerste prijs 8000 euro waard).

Brugge startte goed met 4,5-1,5 winst tegen Radnicki – enkel Helmut Cardon (een naam die we nog kennen uit jeugdtornooien in de jaren 80) verloor van een verdwaalde Indiër, die in dit tornooi 50 elopunten opraapte (voornamelijk door deze winst, het moet gezegd). Wachtebeke haalde ook de bazooka boven tegen het Ierse Malahide en Wetteren won met dezelfde middelen van het Welshe The Full Ponty.

Ronde 2

De topteams beginnen na de aperitiefhapjes aan het eerste voorgerecht. De eerste zes matchen eindigen op 6-0 of 5-1. Ashdod moet drie remises toestaan, maar Vugar Gashimov veegt Wachtebeke weg. Dennis Van Vliet verliest van zijn tegenstander die een oude liefde van wijlen Vugar Gashimov himself bovenhaalt (een Benoni), maar niet zonder strijd. Hij zet een zeer respectabele prestatie neer – de opening verloopt naar wens, maar het klasseverschil zit ergens en wanneer Dennis zijn vooruitgeschoven pion moet laten gaan, is het voorbij.

Wachtebeke is zo één van de weinige BELNED-teams die op de live borden gespeeld heeft (waren het vorig jaar niet allemaal live-borden?). Wat verderop in de rangschikking verliezen ook de Nederlandse teams hun matchen, maar MTK Boedapest 1 heeft wel een flinke brok aan de Tilburgse Stukkenjagers, vooral dankzij de winst van Helmut Froeyman op IM Armin Juhasz, die die avond van zijn teammakkers een traktatie had mogen ontvangen, want volgens Helmut ging die winst hem opvallend makkelijk af.

Wetteren wint van het Schaakgezelschap van Oslo, dankzij winst van Maarten De Vleeschauwer tegen mede-FM Sondre Melaa (en vijf remises). Opwijk wint met ruime cijfers van team 89, SK Zmaj met 5,5-0,5 cijfers. Enkel Jonas Van Cappellen had medelijden met de Serviërs.